Joyce, Sophie (v.l.n.r) en Saar lopen hun minor stage bij Kolewa. Ze studeren pedagogiek / sociaal werk en vertellen hoe het is om aan de andere kant van de wereld te werken met kinderen en ouders in het opvanghuis. Even voorstellen:
Joyce
Mijn naam is Joyce, ik ben 23 jaar en ik zal in totaal drie maanden op Bali zijn voor mijn minor binnen de opleiding Pedagogiek aan de Hogeschool van Amsterdam. Voor mijn stage mag ik vrijwilligerswerk doen bij Stichting Kolewa, iets waar ik enorm dankbaar voor ben. Mijn passie voor het werken met kinderen begon al op jonge leeftijd. Dat ik nu, tijdens mijn studie, de kans krijg om bij Kolewa kinderen te begeleiden in een belangrijke periode van hun leven, voelt ontzettend waardevol. Ik kijk ernaar uit om nog veel te leren in de komende tijd bij Kolewa.
Sophie
Ik ben Sophie, 22 jaar en ik studeer Pedagogiek aan de Hogeschool van Amsterdam. Op dit moment zit ik in het derde jaar van mijn studie. Ik volg mijn minor, buitenlandstage, bij Stichting Kolewa. Ik ben per oktober begonnen en mijn stage eindigt begin januari. Ik heb hier inmiddels al heel wat meegemaakt: van bijzondere ontmoetingen tot kleine momenten die me echt raken.
Sophie en Joyce maken een documentaire waarin ze hun onderzoeksvraag centraal zetten: “Wat zijn de gevolgen van de werkwijze van Kolewa Foundation op het zelfvertrouwen van kinderen van ongeveer 10 jaar na een operatie?” We zijn bezig met het verzamelen van beelden, het plannen van interviews en het ontdekken hoe we dit onderwerp het beste kunnen laten zien. Het is echt bijzonder om te zien hoe kinderen hier groeien, en we proberen die ontwikkeling zo eerlijk en mooi mogelijk vast te leggen. De komende weken gaan we verder met filmen, monteren en het verdiepen van ons onderzoek. Later delen we natuurlijk meer over wat we tegenkomen en wat ons allemaal opvalt!
Saar
Ik ben Saar, 21 jaar en ik studeer Sociaal Werk aan Avans Hogeschool in Breda. Ik zit momenteel in mijn laatste jaar en loop nu voor mijn minor stage binnen Stichting Kolewa. In september ben ik begonnen en moet helaas eind december alweer naar Nederland. Inmiddels heb ik dus al wat weken doorgebracht binnen Kolewa, waar ik ontzettend veel heb gezien en geleerd. Hierover zal ik jullie later nog wat meer vertellen. Ik doe een onderzoek vanuit mijn studie naar het opzetten van een peer support-netwerk voor de ouders van Kolewa. We zien nu dat ouders contacten opbouwen binnen Kolewa, maar dat deze ook snel verwateren wanneer ouders terugkeren naar hun eigen woonplaats. Door een online platform te starten, waar ouders contact kunnen blijven behouden, hopen we dat ze minder geïsoleerd raken. Daarnaast is het goed als ze hun ervaringen, maar ook vragen en informatie kunnen delen met anderen. Ik ben nu bezig met de opzet van een netwerk op WhatsApp, waarin ouders in verschillende regio’s verbonden worden, kunnen deelnemen aan de groepen en waarin Kolewa de verdiepende laag zal initiëren. De verdiepende laag zal zitten in bijeenkomsten, waarin bijvoorbeeld bepaalde onderwerpen besproken zullen worden. Uiteindelijk is het doel dat ouders dit netwerk (grotendeels) zelf zullen gaan dragen, maar de start zal komende maand bij Kolewa beginnen.
Wanneer je binnen Kolewa stage gaat lopen, heb je eerst vanuit Nederland al contact met verschillende mensen. Dit zorgt ervoor dat je Kolewa langzaam leert kennen en een beeld krijgt van het werk dat je straks te wachten staat op Bali. Het is uiteraard nog steeds spannend om naar de andere kant van de wereld te vliegen voor een stage, maar ook ontzettend leuk!
In de eerste weken nemen de collega’s in het opvanghuis je mee in alle werkzaamheden en naar allerlei verschillende plekken. Zo starten we de dag altijd met tandenpoetsles, dansen en een activiteit. Het is een leuke uitdaging om als stagiair nieuwe dingen te bedenken en uit te voeren. Zo hebben we met Halloween de hele woonkamer versierd met allerlei verschillende knutselwerkjes van de kinderen. Momenteel zijn we bezig met het maken van een ‘tree of togetherness’, waarin we samen met de kinderen een grote stam hebben versierd en aan de muur hebben geplakt. Hier zijn vervolgens takken bij gekomen, die we later zullen uitbreiden met bladeren. Op deze bladeren mogen de ouders en de kinderen positieve woorden schrijven, om op deze manier de positieve verbinding met elkaar op te zoeken.
Naast de activiteiten in het opvanghuis komen we ook op verschillende plekken, zoals ziekenhuizen en tandartsen, en zijn we op bezoek geweest bij de dovenschool. Op deze manier leer je het netwerk van Kolewa kennen en zie je de impact die Kolewa maakt. Naast al deze werkzaamheden gaan we ook op stap met de ouders en kinderen. Zo zijn we laatst bijvoorbeeld naar het strand geweest. Daar hebben we gezamenlijk gegeten, gespeeld, gedanst en uiteraard gezwommen in de zee.
Het blijft lastig dat we de gesprekken niet kunnen volgen, maar het is ook interessant om te ontdekken hoe je elkaar toch kunt begrijpen en jezelf verstaanbaar kunt maken. Zo konden we met een kleine woordenschat al een eind komen en ondanks de taalbarrière, de ouders en kinderen snel leren kennen. We zien nu dat de kinderen ons herkennen, naar ons toekomen en bijvoorbeeld met handen en voeten uitleggen wat ze je willen laten zien. Door hierin met hen mee te gaan, zien ze dat je enthousiast bent en zoeken ze het contact vaker op.
Het is bijzonder om het traject van deze kinderen te zien en het verschil te merken wanneer ze weggaan. Je ziet dat wat Kolewa doet écht verschil maakt! Kortom, onze stage binnen Kolewa is vernieuwend, uitdagend en vooral impactvol. Het is super bijzonder deze ervaring op te doen en alle indrukken mee te nemen naar Nederland. We realiseren ons hoe goed we het hebben in ons thuisland en zijn super dankbaar voor deze mooie ervaring.
Geef een reactie